هین مخسپید که شب شاه جهان بزم نهاد

خنک آن را که به شب یار و رفیقست خدا

همه خفتند و فتادند به یک سو چو جماد

تو نخسپی هله ای شاه جهان مونس ما

می کشد تا به سحرگاه شما را که صلا

بر جهنده شده هر خفته ز جذب کرمش

چون گلستان ز صبا و بچه از ذوق صبا