حراقه شان شودز ستاره چو صد نگار

سنگست و آهنست به تخلیق کاف و نون

حراقه ایست کون و عدم در ستاره بار

استارهای سعد جهد سوی عاشقان

استارهای نحس، به نحسان سعدرو

در وقت وعده چون گل و وقت وفا چو خار

قومی اگر ز سعد و ز نحسش گذشته اند