تو از چه و زندانشان سوی تماشا می کشی

از تست نفس بتکده، چون مسجد اقصی شده

وین عقل چون قندیل را بر سقف مینا می کشی

شاهان سفیهان را همه، بسته به زندان می کشند

تن را که لاغر می کنی، پر مشک و عنبر می کنی

مر پشه را پیش کش، شهپر عنقا می کشی

زاغ تن مردار را، در جیفه رغبت می دهی