ای آنک ما را می کشی، بس بی محابا می کشی

این کف به سر بر می رود، چون سر به کیوان می کشی

ترجیع دیگر این بود، ای جان که هردم می کشی

افزون شود رنج دلم، گر لحظه کم می کشی

تو آفتابی ما چو نم، ما را به بالا می کشی

چند استخوان مرده را، بار دگر جان می دهی

زندانیان غصه را، اندر تماشا می کشی