چون رسد بر در همی بندد کمر

شکر آن نگزاردند آن بد رگان

در وفا بودند کمتر از سگان

مر سگی را لقمه نانی ز در

پاسبان و حارس در می شود

گرچه بر وی جور و سختی می رود

هم بر آن در باشدش باش و قرار