هم بر آن در باشدش باش و قرار

چون رسد بر در همی بندد کمر

پاسبان و حارس در می شود

گرچه بر وی جور و سختی می رود

کفر دارد کرد غیری اختیار

ور سگی آید غریبی روز و شب

آن سگانش می کنند آن دم ادب