آن سگانش می کنند آن دم ادب

هم بر آن در باشدش باش و قرار

کفر دارد کرد غیری اختیار

ور سگی آید غریبی روز و شب

که برو آنجا که اول منزلست

حق آن نعمت گروگان دلست

می گزندش که برو بر جای خویش