گرچه بر وی جور و سختی می رود

مر سگی را لقمه نانی ز در

چون رسد بر در همی بندد کمر

پاسبان و حارس در می شود

هم بر آن در باشدش باش و قرار

کفر دارد کرد غیری اختیار

ور سگی آید غریبی روز و شب