فی الفواد عند اتیان الترح

هرچه از تو یاوه گردد از قضا

تو یقین دان که خریدت از بلا

ما التصوف قال وجدان الفرح

آن عقابش را عقابی دان که او

در ربود آن موزه را زان نیک خو

تا رهاند پاش را از زخم مار