دانه هم از دور راهش می زند

چون ببینی مر شکر را ز آزمود

پس بدانی احمق و غافل کی بود

مرغ زان دانه نظر خوش می کند

کز زنای چشم حظی می بری

نه کباب از پهلوی خود می خوری

این نظر از دور چون تیرست و سم