بد کسی باشد که لعنت جو بود

عمر بیشم ده که تا پس تر روم

مهلم افزون کن که تا کمتر شوم

تا که لعنت را نشانه او بود

عمر خوش در قرب جان پروردنست

عمر زاغ از بهر سرگین خوردنست

عمر بیشم ده که تا گه می خورم