من نخواهم که برو خجلت رود

پاک می دانستش از هر غش و غل

باز از وهمش همی لرزید دل

که مبادا کین بود خسته شود

این نکردست او و گر کرد او رواست

هر چه خواهد گو بکن محبوب ماست

هر چه محبوبم کند من کرده ام