کار پیشش بازگونه گشته بود

چون نمرد از نکس آن جان سیر مرد

از فراق مرگ بر خود نوحه کرد

کین حیات او را چو مرگی می نمود

موت را از غیب می کرد او کدی

ان فی موتی حیاتی می زدی

موت را چون زندگی قابل شده