کین حیات او را چو مرگی می نمود

در میان عمق آبی اوفتاد

چون نمرد از نکس آن جان سیر مرد

از فراق مرگ بر خود نوحه کرد

کار پیشش بازگونه گشته بود

موت را از غیب می کرد او کدی

ان فی موتی حیاتی می زدی