جز پرده کسی نه غمگسارش

پیدا شغبی چو باد می کرد

پنهان جگری چو خاک می خورد

جز سایه نبود پرده دارش

از بس که به سایه راز می گفت

همسایه او به شب نمی خفت

می ساخت میان آب و آتش