جهان را ز خود واره و وارهان

چو مرغ از پی کوچ برکش جناح

مشو مست راح اندرین مستراح

بزن برق وار آتشی در جهان

سمندر چو پروانه آتش روست

ولیک این کهن لنگ و آن خوشروست

اگر شاه ملکست و گر ملک شاه