چشم مجنون چو بخفتی همه لیلی دیدی

خون دل بود که از دیده به ساغر می شد

از خیال تو به هر سو که نظر می کردم

پیش چشمم در و دیوار مصور می شد

مدعی بود اگرش خواب میسر می شد

هوش می آمد و می رفت و نه دیدار تو را

می بدیدم نه خیالم ز برابر می شد