من از این بازنیایم که گرفتم در پیش

گر به سنگش بزنی جای دگر می نرود

عجب از دیده گریان منت می آید

عجب آنست کز او خون جگر می نرود

اگرم می رود از پیش اگر می نرود

خواستم تا نظری بنگرم و بازآیم

گفت از این کوچه ما راه به در می نرود