به ظاهر پند مردم می نیوشم

که من چون دیگ رویین می زنم جوش

نمی بینم خلاص از دست فکرت

مگر کافتاده باشم مست و مدهوش

نهانم عشق می گوید که منیوش

مگر ساقی که بستانم ز دستش

مگر مطرب که بر قولش کنم گوش