نشان پیکر خوبت نمی توانم داد

میان آن همه تشویش در تو می نگرم

به جان دوست که چون دوست در برم باشد

هزار دشمن اگر بر سرند غم نخورم

که در تامل او خیره می شود بصرم

تو نیز اگر نشناسی مرا عجب نبود

که هر چه در نظر آید از آن ضعیفترم