مصرع دوم · شماره 2بزد تا چو طبلش بر آمد فغانشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1یکی را به چوگان مه دامغان#2بزد تا چو طبلش بر آمد فغانانتخابشده3شب از بی قراری نیارست خفت#4بر او پارسایی گذر کرد و گفت#5به شب گر ببردی بر شحنه، سوز#دربارهٔ این سطرسطر شماره 2 از «حکایت» است.سطر پیشینیکی را به چوگان مه دامغان→سطر بعدیشب از بی قراری نیارست خفت←