بنشینم و صبر پیش گیرم

کم تزجرنی و کم اداریک

دردا که به خیره عمر بگذشت

ای دل تو مرا نمی گذاری ک

دنباله کار خویش گیرم

چشمی که نظر نگه ندارد

بس فتنه که با سر دل آرد