بس فتنه که با سر دل آرد

بنشینم و صبر پیش گیرم

دنباله کار خویش گیرم

چشمی که نظر نگه ندارد

آهوی کمند زلف خوبان

خود را به هلاک می سپارد

فریاد ز دست نقش، فریاد