آهوی کمند زلف خوبان

دنباله کار خویش گیرم

چشمی که نظر نگه ندارد

بس فتنه که با سر دل آرد

خود را به هلاک می سپارد

فریاد ز دست نقش، فریاد

و آن دست که نقش می نگارد