چشمی که نظر نگه ندارد

ای دل تو مرا نمی گذاری ک

بنشینم و صبر پیش گیرم

دنباله کار خویش گیرم

بس فتنه که با سر دل آرد

آهوی کمند زلف خوبان

خود را به هلاک می سپارد