دنباله کار خویش گیرم

دردا که به خیره عمر بگذشت

ای دل تو مرا نمی گذاری ک

بنشینم و صبر پیش گیرم

چشمی که نظر نگه ندارد

بس فتنه که با سر دل آرد

آهوی کمند زلف خوبان