دندان تو گرچه آب دندانست

تاب از سر زلف تو در آن داد

از غمزه تو کنون نترسم

چون لعل توام به جان امان داد

هر لقمه که دادم استخوان داد

ابروی تو پشت من کمان کرد

ای ترک تو را که این کمان داد