از برای آن دهان بالای سر می آورد

با نسیم صبح گویی راز غیبی در میان است

کز ضمیر آهوان چین خبر می آورد

غنچه چو زرق خود از بالا طلب دارد چو ابر

گر ز بی برگی درون غنچه خون می خورد گل

هر دم از پرده برون برگی دگر می آورد

مشک را چون بوی نقصان می پذیرد از جگر