هر دم از پرده برون برگی دگر می آورد

غنچه چو زرق خود از بالا طلب دارد چو ابر

از برای آن دهان بالای سر می آورد

گر ز بی برگی درون غنچه خون می خورد گل

مشک را چون بوی نقصان می پذیرد از جگر

گل چگونه بوی مشکین از جگر می آورد

گل چو می داند که عمری سرسری دارد چو برق