گل چگونه بوی مشکین از جگر می آورد

گر ز بی برگی درون غنچه خون می خورد گل

هر دم از پرده برون برگی دگر می آورد

مشک را چون بوی نقصان می پذیرد از جگر

گل چو می داند که عمری سرسری دارد چو برق

زندگانی بر سر آتش به سر می آورد

نرگس سیمین چو پر می جام زرین می کشد