چون سیر بی نهایت و چون عمر اندک است

وآزاد همچو سرو سبکبار می روند

چون نیست محرمی که بگویند سر خویش

سر در درون کشیده چو طومار می روند

در اندکی هر آینه بسیار می روند

تا روی که بود که به بینند روی دوست

روی پر اشک و روی به دیوار می روند