که از گلنار تو ریحان برآید

اگر اندیشه یک روزه او

بگویم با تو صد دیوان برآید

بدو گفتم که ای گلچهره مگذار

مرا گفتا که خوش باشد که سبزه

ز گرد چشمه حیوان برآید

خط سبزم به چستی سرخییی جست