من چه گویم چون درین دریا دو عالم محو شد

کی رسد دریا به تو، تو مست از پیمانه ای

قفل عشقش کی گشایی گر کلیدی نبودت

هر دم از انسی نو و دردی نوش دندانه ای

شبنمی را کی رسد از پیشگه پروانه ای

هر که خواهد داد از وصلش سر مویی خبر

در حقیقت آن سخن دانی که چیست افسانه ای