تو چه گوهری که در دل شده ای بدین نهانی

همه بندها گشادی به طریق دلفریبی

همه دست ها ببستی به کمال دلستانی

تو چه گنجی آخر ای جان که به کون در نگنجی

دو جهان پر از گهر شد ز فروغ تو ولیکن

به تو کی توان رسیدن که تو گنج بی کرانی

همه عاشقان عالم همه مفلسان عاشق