چون من کمان گروهه فکرت کنم به چنگ

آن خون به وقت نطق شود مشک اذفرم

هر مهره ای که من به سخن گوهری کنم

از حقه سپهر فشانند گوهرم

از چارچوب عرش در آید کبوترم

گویی که خاطرم فلک نجم ثابت است

از بس که هست بر فلک خاطر اخترم