بکشدش وانگاه خواهد خون بها

مرد را این درد در خون افکند

سرنگون از پرده بیرون افکند

یک دمش با خویشتن نکند رها

گر دهد آبیش، نبود بی زحیر

ور دهد نانش، به خون باشد خمیر

ور بود از ضعف عاجزتر ز مور