در ربودند آن پسر را زار و خوار

سرنگون آنگه به دارش برکشید

تا کسی کو گشت اهل پادشاه

تا هم آخر او به کس نکند نگاه

تا در آویزند سر مستش ز دار

شد وزیر آگاه از حال پسر

خاک بر سر گفت ای جان پدر