خاک بر سر گفت ای جان پدر

در ربودند آن پسر را زار و خوار

تا در آویزند سر مستش ز دار

شد وزیر آگاه از حال پسر

این چه خذلان بود کامد در رهت

چه قضا بود این که دشمن شد شهت

بود آنجا دو غلام پادشاه