بر زبان معنی بکر و در بیان لفظ غرر

باز چون در بحر فکرت غوطه خوردی بهر نظم

گوهرین گردد ز بویه فضل تو در دل فکر

هیچ فاضل در جان بی نثر و بی نظمت نراند

آب از آتش گر نزاید هرگز و هرگز نزاد

ز آتش طبعت چرا زاده ست چندین شعر تر

شعرها پیشت چنان باشد که از شهر حجاز