هیچ فاضل در جان بی نثر و بی نظمت نراند

خانه غم پست کرد آن کامران و نوش خور

باز چون در بحر فکرت غوطه خوردی بهر نظم

گوهرین گردد ز بویه فضل تو در دل فکر

بر زبان معنی بکر و در بیان لفظ غرر

آب از آتش گر نزاید هرگز و هرگز نزاد

ز آتش طبعت چرا زاده ست چندین شعر تر