مصرع نخست · شماره 133ناخلفی پا چو نهد در میانشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.130خود بنما تا چه هنر می کنی#131شمع که ز آینده ازو گشته دود#132خانه کند روشن و آن یک کبود#133ناخلفی پا چو نهد در میانانتخابشده134پرتو عزت برد از دودمان#135چون گذر روزنه را دود بست#136شمع فروزنده ز پرتو نشست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 133 از «حکایت» است.سطر پیشینخانه کند روشن و آن یک کبود→سطر بعدیپرتو عزت برد از دودمان←