چون گذر روزنه را دود بست

خانه کند روشن و آن یک کبود

ناخلفی پا چو نهد در میان

پرتو عزت برد از دودمان

شمع فروزنده ز پرتو نشست

پرتو جمعی ز سر یک تن است

مجلسی از مشعله ای روشن است