کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 137

پرتو جمعی ز سر یک تن است

شاعروحشی

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

134
پرتو عزت برد از دودمان
#
135
چون گذر روزنه را دود بست
#
136
شمع فروزنده ز پرتو نشست
#
137
پرتو جمعی ز سر یک تن است
انتخاب‌شده
138
مجلسی از مشعله ای روشن است
#
139
مجلس جمع است فروزان ز شمع
#
140
شمع چو بنشست شود تیره جمع
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 137 از «حکایت» است.