که باشد تشنه تیغ چو آبش

چو می نوشد که نقلش آورد پیش ؟

کرا بخشد ز یاران جرعه خویش ؟

چو بر مردم کشی دارد شرابش

خوش آنروزی که بزمش جای من بود

حریم وصل او ماوای من بود

به غیر از من نبودش همزبانی