حریم وصل او ماوای من بود

چو بر مردم کشی دارد شرابش

که باشد تشنه تیغ چو آبش

خوش آنروزی که بزمش جای من بود

به غیر از من نبودش همزبانی

نمی بودیم دور از هم زمانی

زمانی بی سبب در خشم سازی