ازین پیکر که سازد چشم خیره

به حربا گفت خفاشی که تا چند

سوی خورشید بینی دیده دربند

چرا عالم کنی بر خویش تیره

ز نشترهاش کاو الماس دیده ست

به غیر از تیرگی چشمت چه دیده ست