صبح برهنه می کند بر تن چرخ زیوری

ساخت فرو کند ز اسب، آینه بندد آسمان

صبح قبا زره زند، ابر کند زره گری

زآنکه برهنگی بود زیور تیغ صبح فش

گاه چو حال عاشقان صبح کند ملونی

گه چو حلی دلبران مرغ کند نواگری

چون به صبوح بلبله قهقهه کرد و خنده نی