چون به صبوح بلبله قهقهه کرد و خنده نی

صبح برهنه می کند بر تن چرخ زیوری

گاه چو حال عاشقان صبح کند ملونی

گه چو حلی دلبران مرغ کند نواگری

خنده کند نه قهقهه، صبح چو نوگل طری

روز به روزت از فلک نزل دو صبح می رسد

صبح سه گردد ار به کف جام صبوحی آوری