ز این خطر کو خاک را دادست خاک از کبریا

قدر او بر چشمه خورشید تازد هر زمان

خاک بر سر می کند گردون ز دستش کو چرا

تخته خاک از سر کیوان نسازد هر زمان

بر سه عنصر تا قیامت می بنازد هر زمان

حرمت آن را که میل او به اصل از آهن است

نیست آتش را محل کهن گدازد هر زمان