اگر تو سوی خاقانی فرستی نامه ای شاید

من این تحفه طرازیدم به دندان مزدشان آری

عروس آخر چو هدیه دید دانم روی بگشاید

چو یزدان وحی کرد از غیب سوی نحل، می شایست

اگر ذات تو یزدان وار فیض فضل می بارد

ضمیرم نیز نحل آسا شفای جان می افزاید

به جان تو که گردون را ولیعهد است جاه تو